Kuna

Kuna sobie siedziała
i coś w glinie dłubała.
Świat dziwował się Kunie, (3 razy)
że wyrzeżbił babunię...

Róşne ojce Wilna
i waĹźni panowie
uradzili pomnik
postawie wieszczowi.

Poprosili Kunę
i cóż stąd wynika:
Zrobił Mickiewicza
Szymona Słupnika.

Stoi biedny Adam,
co dzień coraz bladszy,
raczka się zasłania
i na księżyc patrzy.

I tak wciąż spoziera
w księżyc i w niebiosa,
a my z dołu widzim
tylko dziurki nosa.

Prosimy więc pięknie,
zrĂłb to, panie Kuna,
by Mickiewicz spojrzał
choć raz jeden ku nam.



Czytany: 2219 razy

R E K L A M A

=>