Przechadzka


Dotąd mam jeszcze oczy pełne złota
Jesiennych klonów,
Wśród których dziś mnie wodziła tęsknota,
Siostrzyca zgonów.

Dotąd mam serce pełne płaczu, którym
Uwiędłe liście
Szumią żałośnie, spadając w ponurym
Wiatru poświście.

O, ty tak droga mi! Jakże się boję,
Czyli oceni
Dusza twa nędzę mą i serce moje,
Ten dar jesiem...


Czytany: 3494 razy

R E K L A M A

=>