Na poddaszu
Skroń wynurzam z poddasza. Niech gwiazdy mnie strzegą!
Ty - z dołu - przyjrzyj no się mej górnej żałobie!
Tkwię w trumnisku utkanym z wyżyn i z niczego -
A na imię mam - Oddal! Nic nie wiem o tobie...

W dole - świateł drobnota. Piętrowanym cieniem
Dom migoce... Są okna, gdzie zawsze jest ciemno...
Byt mój stał się radosnym w snach znieruchomieniem
Skoku, który dać mogę w tę przepaść pode mną!

Mów, gdzie wszechświat nocuje? W nizinnych snów mrowiu
Czy tu wyżej, gdzie nicość z lekka się odsmuca.
Gdy po dachów rozległych blaszanym pustkowiu
Księżyc świeci kot biegnie i komin cień skróca?..



Czytany: 1727 razy


=>

Najnowsze



















Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ