* * *
wzdłuż chat, ponad strzechami
południa żar zawzięty
widomie drga i mami
niepochwytnymi pręty...

wpośród zielonych muraw
schną rosy ciemne ślady,
samotnej studni żuraw
patrzy w dalekie sady

na przeciwlegle wzgórze
głóg wpełza i berberys
poprzez słoneczne kurze
gałęzi rzuca przerys

południe samo siebie
roztrwania w omam senny...
niebem prześwieca w niebie
przeźroczy księżyc dzienny

znienacka w drzew głębinie
wiśnia się płoni smagle -
o, teraz, w tej godzinie
pokochać - kogoś - nagle

ten znój z błękitem w zmowie
dech piersiom tak utrudnia!
zachciało się mej głowie
śnić miłość wśród południa!



Czytany: 1751 razy


=>