Wyznanie

Mógłbym dążyć
do popularności.
Odnaleźć szczęście
w okrzykach zachwytu.
Najprościej pisać
jest
o miłości...
Stworzyć o sobie
kilka mitów...

Lecz sądzę,
że by mnie
to wręcz
uwierało.
Wystarczy
życzliwy uśmiech
kilku przyjaciół.
Bo cóż by
z mojej duszy
pozostało?
Gdybym się
w rolę wbił
i w niej pozostał?

Piszę więc o tym,
co cieszy i boli.
Skarbem bezcennym
jest wolność tworzenia.
Nie będę wyrobnikiem
na cudzej roli.
Niech kto chce
przed popularnością
klęka.

Bo świat jest piękny,
godny szczegółowego
opisania...
Straszny też jest,
zginie
kto o tym zapomni.
Moja dusza,
jak melodia
wciąż się zmienia.
Tych kilka wierszy
ocenią potomni.


Oskar Wizard

Czytany: 152 razy


=>