Świtem

Kiedy ptak światła gubi pióra
to coś za serce chwyta mocno
nektar spokoju szept pieszczoty
a może tylko pragnień lotność

nutom co rozśpiewały ranek
powierzam zamęt wszystkich myśli
by pod dotykiem piękna wiosny
mógł łagodnością dzień się iskrzyć

Maryla

Czytany: 93 razy


=>