Smutek pożegnań
Na cmentarzu- w mieście umarłych
Las krzyży na marmurowych pomnikach,
Tabliczki nie na drzwiach, a na grobach,
A wielkie miasto tonie w wieczystych snach.

Zamienili na grobowce, pomniki-
Domy, pracę, ludzkie tęsknoty i sny,
Jak dzień, tak noc- miasto zalega cisza,
Pusta pomiędzy grobami droga wciąż.

Zapalam znicze, bo   ogień oczyszcza,
Oświetla drogę do Niebios, ku Bogu,
Ludzie żyli jak my, a teraz ich nie ma,
Odeszli w inny czas- nieznaną drogą.

A w powietrzu wisi smutek pożegnań,
Na zawsze, już do końca, zamkniętych drzwi,
Choć czasem brakuje spełnionych treści,
Może kilku słów, a może kilku chwil.

Czytany: 143 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ