Strach
goni mnie strach
który ma twarz za oknem
oglądam się by uchwycić jego skrawek
kosmyk włosów mój straszny jest
bo kątem oka dostrzegam go niespodziewanie
boję się małych much które są w pokoju
latają i posuwają się bez żadnego dźwięku
boję się własnego cienia
który tak dziwnie ciągle idzie za mną
na podłodze widzę koło
to światło lampy
ono jaśniejsze jest od reszty podłogi
boję się siebie bo drżę
i nie wiem co jeszcze zrobię
może dzisiaj nie zasnę
usiądę w kącie i będę bała się
że z tyłu jest ściana
że za oknem jest ciemno
że za oknem szczekają psy
....ten dziecięcy strach już poza mną
życie nauczyło mnie
zupełnie czegoś innego się bać



Czytany: 76 razy

R E K L A M A

=>