Być jak wiatr
Nic więcej od losu nie chciałam,
Tylko większy okruszek życia,
Nie monumentalne dźwięki,
A ciepłe chwile do przeżycia.
Poczułam ból, ciężar na plecach,
Tak, jakbym całą ziemię niosła.
Teraz chcę i muszę stąd uciec,
Przed siebie biec, cały świat poznać.
Chcę szalonym pędem, tak jak wiatr,
Przemierzać kilometry, mile,
Na dachu świata się zatrzymać,
Jak szkwał- na wodzie tańczyć chwilę.
Nikt wiatru nie pyta o racje,
Jeśli zechce, to drzewa łamie,
Rozczesuje włosy muśnięciem,
Wiatr jest wolny! Sobie sam panem.

Czytany: 71 razy

R E K L A M A

=>