OGRÓD ZAPOMNIENIA testament
Pochowaj mnie w ogrodzie zapomnienia
Pozostaw dla siebie o nas wspomnienia
To co nas połączyło i z nami było
Zamykam jednym słowem: miłość

Nie przywalaj kamieniem nagrobnym
Choćby był marmurem w srebro zdobnym
Nie przyciskaj kamieniem polnym
Bym mógł czuć się po śmierci wolnym

Przysyp złotym piaskiem Mazowsza
Z nadpilicznych pagórków, najdroższa
Kwiatom polnym pozostaw swobodę
Wszak to one są zapomnienia ogrodem

Nie odwiedzaj tej niechcianej mogiły
Pamiętaj dni takimi jakimi były
Bo wśród pełnych smutku i troski
Były także dni szczęśliwej beztroski

Czytany: 26 razy

R E K L A M A

=>