Maria_Polak_(Maryla) - Stanęłam_nad_krawędzią_pustki .: Wierszoteka Ibki :.

Stanęłam nad krawędzią pustki
Stanęłam nad krawędzią pustki.
Słowa nie plotą lin ochronnych,
myśl, co goniła promień słońca,
zaglądać nie chce ciepłem w oczy.

Wszystko jest jakby nierealne,
bezkształtne, barw i światła skąpi.
Jak mam, więc dzisiaj coś napisać,
pogodną ścieżkę, jak mam odkryć?

Czuję, że życie płynie obok,
wirem szalonym plącze sprawy,
a ja bezmyślnie patrząc ? czekam,
czy zechce jeszcze z lśnieniem trafić.

Czy zgubi ciemność, która u drzwi
stoi, podpełza bezszelestnie,
gasi nadzieję, myśl zaburza,
słabością głośno nieraz brzęknie?

03.01.2019 r.
Maria Polak (Maryla)

Czytany: 156 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ