"Cicha pieśń. Tren XXXVIII"


Cicha pieśń. Tren XXXVIII
Ten wiersz dedykuję pamięci Śp. wujka o. Józefa Kowalika OMI i Piotrkowi Dejnece

Garść pięknych wspomnień o Tobie
pozostanie w mojej pamięci.
Za Tobą teraz tęsknię ogromnie
i jak Ty chcę zostać świętą.

Szczęśliwa, mając odpowiedź na pytania,
którą uzyskałam siedem lat temu
w dniu Twego jubileuszu kapłaństwa
dziękuję Ci, wujku. To tak wiele.

Dzisiaj cichutko chciałabym śpiewać
pieśń o Twojej wiernej miłości,
przez którą dotykałeś nieba.
Bóg w Twoim sercu głęboko gościł.

Trzy nasze spotkania
to tyle mojego szczęścia w życiu,
abym ja, zabłąkana owieczka, odnaleźć
zdołała się. Uśmiechnę się dzisiaj.

                               Ndz. 19.11.2017 rano przed śniadaniem
                               hotel w Lizbonie pokój Dominika i taty   


Czytany: 77 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: