&quote;Radość na pastwiskach niebieskich. Tren I&quote;
Radość na pastwiskach niebieskich. Tren II
Ten wiersz dedykuję pamięci Śp. wujka Józka Kowalika OMI i Piotrkowi Dejnece

Gdy zajmuję miejsce za stołem
tego i wiecznego życia,
Ty mi tam miejsce robisz,
choć ta prawda jest dla nas zakryta.

Chociaż jestem owieczką
bardzo chyba zabłąkaną,
Ty jej pasterzem byłeś, jesteś,
aż przyjdzie czas naszego w niebie spotkania.

Ile razy jeszcze śmierć zbierze łup,
zabierając tych, których kochamy?
Mimo to mam radość w sercu czuć,
chociaż kroczymy krętymi do ojczyzny niebieskiej drogami.

Mam nadzieję, że już los szczęśliwych
dzielisz na pastwiskach niebieskich.
Niech ufność w nie u nas żywych
wiecznie nadzieję nieśmiertelności umieszcza.
                                                   
                                                    Śr. 15.11.2017 8:20
                                                    mój pokój obok łóżka



Czytany: 123 razy

R E K L A M A

=>