"Dom"


Dom
Ten wiersz dedykuję Piotrkowi Dejnece

Dom to płacz naszych dzieci
I stos kolokwiów do sprawdzenia przez Ciebie.
Ufam Twoim oczom głębokim
i w to, że mi ziemię uczynisz niebem.

Dom to miejsce, gdzie mieszkam
i czuję się bezpiecznie. Truizm?
Ufam Ci z radością dziecka.
Myślałam, że to nie będzie możliwe w ogóle.

Dom to ciepły piec i kot na nim,
obwarzanki dziś chyba sprzedane
nam, w którym dzieci nasze dziurki
wygryźć już zdążyły. Małe wiewiórki.

Dom to miejsce pokoju,
dom to oaza wzajemnego spotkania.
Miłość ma tu kiełkować,
co dzień siły do życia dawać.
                            Siedlce, So. 9.04.2016





Czytany: 233 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: