"Dla przyjaciół"


Dla przyjaciół
Ten wiersz dedykuję Ani i Marcinowi Pawlikom

Nie pamiętam Twojego taty,
a zdaję się, że powinnam.
Z Twoją mamą było inaczej.
Lubimy serca przychylne.

Skąd on będzie wiedział,
że to nie Ty pisałaś?
Motto mądre przepisać trzeba,
by się bardziej zastanawiał.

Oj, Marcinie, „Sofiówka”,
której nie widziałam na oczy
do czasu naszej rozmowy, choć wkrótce
miałam wpaść w jej przepaść głęboką.

Dzisiaj są Mufinki
i jest mały Piotruś.
Ja się chyba uwsteczniam tylko,
lecz chcę do świętości dorosnąć.
                                     Pn. 26.03.2012 8:09
                                     mój pokój na podłodze



Czytany: 80 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: