Jesień to pora zadumania *


Jesień to pora zadumania
barwy nie kuszą słońce gościem
gdzieś z zakamarków błyśnie czasem
myśli niechcianych ostre ostrze

krople u powiek drżą a przecież
trzeba je zwalczyć radość zdobyć
otworzyć się na wiatr nadziei
choć nie jest się już takim młodym

a więc krajobraz szary mijam
cierpliwie staram się nieść uśmiech
pętam czułością tryby czasu
ciepło podsycam - tak jak lubię

Czytany: 298 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ