Trzeba się podnosić




Trzeba się podnosić z każdej trudnej chwili,
wspinać się, błękitem owijać się chętnie.
Ziarna słów pęcznieją, dojrzewają w kłosy,
myślom podpinają skrzydła - te łabędzie.

Z perspektywy serca wzruszenia nie spadną,
nawet, jeśli bilet stemplowany lękiem.
Utajone treści pisze słońce co dzień,
by to, co nam ciąży stawało się lżejsze.

Każdy kiedyś pragnął, by ktoś zmiótł kłopoty,
pod stopy podsunął schody oswojone,
zarzucił kotwice w bezpiecznej przystani,
wskazał najwłaściwszą i szczęśliwą drogę.

Haust powietrza jednak, sam uchwycić możesz,
uśmiechnąć się ciepło, dłoń w uścisku podać,
łukiem minąć bezsens przekładając myślom
rozpięty na sercu pełen barwy obraz.

Czytany: 128 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: