eugmar. - MARA .: Wierszoteka Ibki :.

MARA
MARA

Gdy na moje oczy opadają powieki,
odkrywam znów różę ust twoich
i w ospałych mych urojeniach
jesteś jak demon ze starej powieści.

Kiedy swą zimną pomrocznością
noc legnie na kirowym firmamencie,
ja słyszę twoje serce w odmęcie
wspomnień,
jak znów szaleje miłością.

Tak kochałem cię nieskończenie
wciąż nie znając powodu,dlaczego?
wszakże byłaś poświatą pokrętną,
wspomnieniem li tylko,jego echem.

Stale rozmyślam o tobie i roję
w mej naiwności wciąż grzesząc,
bo te myśli mi duszę kaleczą,
czyżem już wariat?
Boże ...
ja się koję!

eugmar.

Czytany: 109 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ