Och móc odnaleźć




Och móc odnaleźć wśród tłumu ludzi
tego co umie słuchać i wspierać
w błękit zaglądnie słońce sprowadzi
spojrzenia na świat sercem rozszerza

na przekór złudom i przeciwnościom
czułościom zmienia zastałe rany
prowadzi ścieżką w oczekiwanie
na czas szczęśliwy uśmiechem gładzi

szeptem ubranym w ciepło bezkresne
zamyśla we mnie odbiór barw światła
układa w pamięć słodycz dotyku
i przestrzeń jutra przedziwnie jasną

Czytany: 44 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: