Cicha Targowica


Narodzie dumny! Słowiański synu!
Tkwiący w nieładzie zbyt długie wieki,
Podnieś się z mułu, przystąp do czynu,
Zaspane swoje otwórz powieki!

Niech Cię z letargu jaźń wyprowadzi,
Poda zdrętwiałe ręce mądrości,
Przez błędów pola niech nie prowadzi,
Wiedzie do trwałej, wiecznej wielkości.

Bagno pomału w głębię Cię wciąga,
Zwodniczą mazią spód wypełniając,.
Słaby w oporze ściąga i ściąga,
Powoli z mapy znów wykreślając.

Nieraz zdradzali ci co na szczycie,
Hańba, przekleństwo gniecie ich groby,
Obecni również działają skrycie -
Upadku zawsze były sposoby.

Ciebie Narodzie w błąd wprowadzano,
Za grosz nie licząc się z Twoją wolą.
Na męki nędzy nieraz wydano,
Śmiejąc się wrednie nad złem, niedolą.

Ocknij się Polsko! Nie daj wyprzedać!
Piastowska ziemia droższa niż złoto.
Musisz stanowczo wrogom się nie dać,
Inaczej czeka Cię mętne błoto.

W nim to po uszy kiedyś siedziałaś,
Bo możni grunty Twoje oddali,
Długo nad losem własnym płakałaś,
Nim okupanci Wolność oddalili.

Precz z obcym wpływem! Rzuć mu wyzwanie!
Nie pchaj się w łapy jego niecności!
Dostrzeż oddolne Kraju konanie,
I w konsekwencji Niepodległości!



Czytany: 1435 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: