Tak wędruję sobie


Wędruję po białych chmurach
lśniących niczym Piaski Białe
tak delikatne jak gozdziki
pierzaste drogi tak
(jak w fotomorganie)
okryte cienkim woalem

przelatujący wiaterek
jak szpilacznica-tak
rzeźbi gipsowe wydmy
(tak jak ludzie)
które można zetrzeć na proch
między palcami

księżyc budzi mnie i...
jeszcze stawiam ślady
jak na świeżo spadniętym śniegu
zdolna do szybkiego biegu tak...

życie jest roślinne-złote i...
zwierzęce jak ludzie cuchnące
od nienawiści
2008

Czytany: 120 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: