W galaktyce
Gdy drogą mleczna szłam,
Chwytając promienie gwiazd
Wierzyłam, że szczęście jest tam,
Skąd większy bije blask

W przestrzeni milionów lat
I pośród wielu słońc
Tak marny wydawał się świat,
Tak mały mój ziemski dom.

Idąc aleją usłaną z gwiazd,
Z dumą stawiałam kolejny krok.
Omamił mnie nieziemski blask.
Lecz tracić zaczęłam mój ziemski wzrok

A wtedy przyszła dziwna tęsknota
Za smakiem chleba, zapachem łąk.
Lecz za mną zamknęły się ziemskie wrota,.
Promienie gwiazd wypadły z rąk

Czasem daleko trzeba dojść,
I czasem stracić to, co się ma,
Żeby zrozumieć, gdzie ma się dom
I skąd się w sercu bierze blask.

Czytany: 148 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ