Milczenie
Zatopione słońce w zatoce Bosforu,
Zgasły promień w pejzażu Europy,
Szczęście, co przeszło koło nosa,
Zamknięte w milczeniu uśmiechniętych ust.

Wiem wszystko o iskrze, która istnieje,
Schowana w cieśninie, zastygła w spojrzeniu,
Na pograniczy dwóch kultur się śmieje
Po cichu ugrzęzła w serca podcieniu.

W zburzonych murach Konstantynopola,
Jak kula utknęło magiczne przesłanie.
Tu – na osmańskich bitew przedpolu
Na zawsze – niewypowiedziane.

Czytany: 247 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ