Tylko proszę, spójrz za okno




Tylko proszę, spójrz za okno,
jesień bywa czasem bajką
zwłaszcza kiedy w swoją drogą
iść zaczyna z piękna lampką.

Garną do niej się uśmiechy
żar purpury duszę wznosi.
Złoto w szelest pod nogami
ciche, miodne nutki wnosi…

Trzeba się nacieszyć darem,
tą purpurą, miedzią, złotem,
aby lżej Ci było kiedy
przyjdą chłody zaraz potem.

Czytany: 235 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: