zakodować




Małe okruszki zbierane co dnia,
pełne cudownych kształtów i odczuć,
kodują gdzieś tam, w serca przestrzeni
krainę pełną tajemnych podpór,

słów, co tryskają źródłem mądrości,
obmywających brzegi zielone
gdy ocalone witają statki
zszargane ciemnym życia żywiołem

dach z kłopotami łata się srebrem
wysnutym z szeptów światła księżyca
świerszcze na służbę przyjmują ciszę
nieoceniony to bywa zwyczaj

Czytany: 112 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: