Człowiek.




Jakże to dumna nazwa...
Człowiekiem jestem, powiadasz.
Historia twą tajemnicę wyjaśnia...
Dobro wciąż gubisz i pozostawiasz.

Za mało w tobie miłości, za dużo wojny!
Po co ci wciąż nowe bronie?
Świat uczuć jest tak upojny...
A twoje niebo atomem płonie!

Czyż nie lepiej piękne miasta budować?
Pomóc czasem też innym ludziom?
Może też czasem świat swój miłować?
Jesteś człowiekiem czy jego ułudą?


Oskar Wizard

Czytany: 2242 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: