W oceanie czasu


W oceanie czasu
codziennie dryfuję,
na fali uniesień
życia próbuję.

Z nurtem raczej płynę
choć nieraz i pod prąd,
tego nigdy nie wiem
no bo i przecież skąd?

Gubię się w tym wszystkim
czasu mi ciągle brak,
tonę w swoich marzeniach
niczym ogromny wrak.

Lecz na horyzoncie
widzę odblask światła,
do niego podążam
choć droga nie łatwa.

Ten promyk nadziei
w moich oczach się tli,
niejedni do światła
bezustannie wciąż szli.

Mirosław Sokół
Wilkolak1003

26.02.2015

Czytany: 485 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: