Błękit nieba
Jest taka przestrzeń nieskończona,
Wzrok w niej zatapiam, gdy podnoszę głowę.
Przestrzeń ta pięknym błękitnym niebem,
Przynosi ukojenie jak rajski Eden.

W bezkresie głębi tej niebieskiej
Zatonąć można z rozmarzenia
Oderwać się od codzienności
I przeżyć chwile uniesienia.

Doświadczyć też chwil zapomnienia
O tym, co było bardzo przykre,
Tak przykre aż bolało serce,
Będąc u innych w poniewierce.

Jest taka przestrzeń dająca nadzieję,
Budząca spokój i zaufanie,
Ta przestrzeń to błękitne niebo,
Które się z Tobą kojarzy, Panie.

19.07.2014r.

Czytany: 754 razy

R E K L A M A

=>