Ludzie i Anioły...





Anioły niech sobie
w diabły fruną
one uczuć nie mają
nic nie rozumieją
uczucia to my
i nasze pragnienia
szalone zachłanne
aż do spełnienia

istoty niebiańskie błędów
nie popełniają
zawsze w garniturku
przedziałek poprawiają
ktoś taki nigdy nie zapłacze
ani się nie potknie
gdy czas nadejdzie
w przepaść chętnie popchnie

błądzić ludzka rzecz
szukanie zaś przeznaczeniem
fascynacją żyć
i marzeń nadziei natchnieniem
nie chcę by kiedykolwiek
wyrosły skrzydła anioła
treść życia smaczniejsza
nawet gdy prawda goła...



Oskar Wizard

Czytany: 471 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: