Żal
Jak wielki to żal, nasz drogi Boże,
że nie umiemy stawać przed Tobą w pokorze.
Jaki to żal, nasz kochany Panie,
Że dusze nasze są często w śmiertelnym stanie.
Żal, że sowich win przed Tobą wyznać nie umiemy,
Że czasem niewiadomo czego od życia oczekujemy.
Żal, nasz Panie miłościwy, że w Twoje zmartwychwstanie nie wierzymy,
za legendę je uznajemy i Ciebie żywego obok nas widzieć nie chcemy.
Żal to straszny, nasz święty Boże, że łaskę Twoją marnotrawimy,
Że do Ciebie, naszego Ojca, dawcy życia wcale nie tęsknimy.


Gdy wielkim żalem nasze serca się wypełniają,
I skruchą serdeczną przed Panem uniżają,
On łaskę swoją w miejsce grzechu wlewa
I dusza szczęśliwa z radości aż śpiewa
Hymny dziękczynne na cześć swego Boga,
Bo wtedy przemija już śmierci trwoga.

Chwała naszego dobrego Boga!

23.04.2014r.

Czytany: 137 razy

R E K L A M A

=>