Wiosenna mowa
Przymilny świergot ptaków,
Wiatru delikatny powiew,
Czar kwitnących kwiatów,
Może zakręcić się w głowie.

Nieba błękit głęboki,
Szelest drgających liści
Rozbudza w sercu radość,
Wiosenny cud się ziścił.

W lesie już pięknie, pachnąco,
Trawa zielona na łące,
Błyskotliwa poranna rosa
Zaprasza do tańca boso.

Stokrotki, panienki nadobne
Gęsto się rozsypały,
Mlecze słonecznym blaskiem
Na łąkach się wylały.

I serca ludzkie się budzą
Do życia i do miłości.
Niech wiosna nam krĂłluje,
Niech u każdego zagości.

08.05.2014r.

Czytany: 191 razy

R E K L A M A

=>