"Uśmiechasz się z nieba, Karolinko..."


Uśmiechasz się z nieba, Karolinko..

Uśmiechasz się z nieba, Karolinko,
mówiąc: „Niech będą błogosławieni
ci, którzy mają serce czyste,
bo do nich należy niebo.

Podajesz nam białe kwiaty,
których do końca broniłaś.
Taki kwiat więcej znaczy
niż sława, pieniądze – to miłość.

Przyjmuję dziś kwiat z Twojej
ręki i chcę go dalej podawać.
Dla siebie Pan Bóg nas stworzył,
my czasem o tym zapominamy.

Kwiaty białe rosną wokół Ciebie
również w Twoim niebiańskim ogrodzie,
bo Tobie bardzo na tym zależy,
by od zepsucia chronić młodzież.
                                     29.10.2006

Czytany: 217 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: