Pozbieraj smutki...
Pozbieraj smutki, na przekór żałobie
zakuj w kajdany, bólem szlifowane,
by nikt już więcej nie poznał po tobie,
że je przykrywasz śmiechu parawanem.

Komu potrzebne są twoje cierpienia -
nikt nie zrozumie łez nocą wylanych,
gdy się szamoczesz bez chwili wytchnienia,
w pajęcze sieci ciszy zaplątany.

Więc się uśmiechnij, chociaż serce pęka -
ten kto nie czuje i tak nie uwierzy,
i na kolana przed światem nie klękaj,
bo jemu wcale na tym nie zależy.

Czytany: 424 razy

R E K L A M A

=>