Życiowy pociąg pośpieszny
Wsiadasz w momencie swego narodzenia.
Mijasz raz wolno – zablokowany tor – raz szybko kolejne stacje .
Ludzie z którymi jesteś na co dzień wsiadają.
Kolejny przystanek.
Wysiadają.
Wchodzą nowi.
I wysiadają ponownie.
Rodzice.
Teściowie.
Bracia.
Żona.
Dzieci.
Wnuków nie masz.
Czytelnicy.
To co napisałeś, krąży w cyberprzestrzeni.
Anonimowy wiersz, anonimowi czytelnicy.
Nicki się zmieniają.
Znikają.
I przychodzą następne.
Pustka.
Klatka z czterech ścian.
Samotność.
24 godziny na dobę.
Dokąd zdążasz?
I po co?
Życie zadaje kłam poezji...

Czytany: 304 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ