>> Najnowsze  >> Autorzy  >> Użytkownicy  >> Zaloguj 

Splatając z sobą wydech i kicz



Każdy dzień na nowo
wplatam w poszczególne nitki
kiczowatej makatki z jeleniem
choć aż taki kicz nie bardzo ma sens

Skrzętnie oblekam w kłamstwo
niebo tkane od środka
by wreszcie pokazać innym
że nie ma sensu wieczne powtarzanie
tych samych czynności
że puszczając do siebie oko
często przymykam na to oko
a nawet siebie już tym nie rozśmieszę

Zalegam na najmniejszym boku
zaklinając go na wszelkie świętości
aby podczas polowania
nie wypruł z jelenia ostatniej kropli krwi
i podług tejże nie skonał w jeszcze większym kłamstwie

Tasuję się z plamami
przypadkowo rozdanymi niecierpliwej nagonce
która mimo knuta nad głową
bezczelnie się garbi
i nie znając do końca swojej nitki w szyku
zawsze gubi ścieg jak trop

Zgrywam zatem muszkę ze szczerbinką strachu
zataczam się od niedorzecznych różnic
pomiędzy plamami w lewym i prawym oku –
każdej i tak nikt nie zauważy

chcę być możliwie jak najbliżej igły
nim na dobre stracę wzrok

Tylko ten czas przed i po polowaniu
nie ma już żadnych złudzeń
nabiera wydechu na odgłos rogu
by wreszcie odezwać się do tego
co mówi do mnie
do siebie
ciebie
do wszystkiego naraz

głosem przerażonego jelenia na rykowisku
z poplamionej
kiczowatej makatki

Czytany: 259 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ