Krzemień i iskra

Jesteś jak wicher. Rwie się i szarpie.
Drzewa przygina siłą do ziemi.
Ja się tak bardzo o ciebie martwię.

Jesteś iskierką, którą ten krzemień
raz też rozpali, a raz przestanie
krzesać, bo nie ma siły wszelakiej.

A po co później będziemy płakać?
Żeś ty spłonęła jak w ogniu słoma?
A ja zamarłem? Czekam... Szalona...


Czytany: 274 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ