>> Najnowsze  >> Autorzy  >> Użytkownicy  >> Zaloguj 

Do Pryska
Nie świecą kruszcze w ziemi skwarnym łonie,
O nie lubiący pleśni złotej Prysku,
Jeśli jej mądre nie udzielą dłonie Użytkiem błysku.
W późnych Prokulej rodach cześć odbierze,
Jak ojciec sercem dla braci łaskawy;
Wzbije go spocząć nie lubiące pierze Wieczystej sławy.
Większy król, chuciom gdyś nie dał przewagi.
Niż gdybyś złączył boki oceanu
I gdyby tobie obiedwie Kartagi Służyły, panu.
Napitków sobie opuchli nie skąpią;
Pragnienie rośnie i dopóty gore,
Dopóki z cielska bladego ustąpią Wilgoci chore.
Gmin wielbi jasnośč i szczęście Fraota;
Lecz pozornego nie cierpiąca względu,
Wbrew gminnym zdaniom wytrąca go cnota Z szczęśliwych rzędu.
Temu przystoją w laur więzione włosy
I i prawym berfam tyryjska powłoka,
Zwalonych skarbów kto pominął stosy Nie krzywiąc oka.


wrzesień 1819 r.

Czytany: 917 razy


=>

Najnowsze






Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ