Namiastka

Wciąż piszę chociaż wiem , że wielu rzeczy nie da się opisać, tego co czuję , myślę i przeżywam w życiu jak przecież i oni inni.
Inni może   to coś znajdą tu z tych wzruszeń moich tych życiowych , tą jakąś namiastkę, drobną , malutką ale jednak tu istniejącą.
Istniejącą chwilę i namiastkę nawet kilku minut tego przeżycia chwilowego szczęścia i tej jakiejś radości, że czuję , że widzę , że jestem ,chodzę , że słyszę i że rozumiem.
Rozumiem , że namiastką trudno się zadowolić, że pragnę zawsze mieć dobry humor i chcę wesołym być często lub zawsze a szczęście widzieć prawie wciąż w około.
W około czyha na mnie i na Ciebie zagrożeń wszelkich tak wiele , lecz często nawet namiastka szczęścia warta jest tego , by żyć jak ten szczęśliwy jednak miłosny wciąż człowiek.
Człowiek co kocha innych i życie wszelkie a zwłaszcza i swoje, choć tak często śpiący , zmęczony, przygnębiony , nieszczęśliwy i smutny , lecz pamiętaj , że wystarczy czasem pewna namiastka a rozbudzi się też i w Tobie , chęć pisania poezji.
Poezji każdy z Nas jak to człowiek bez wyjątku ma pewną namiastkę i posiada, tylko po prostu o tym tak bardzo często nie wie.

Rok 2000 wiosenny

Czytany: 228 razy

R E K L A M A

=>