Tagelied solo
Czemu mi krępujesz ręce przed dotykiem,
nie pozwalasz poczuć tego, czego pragnę.
Oczy wciąż kierujesz na starą relikwię,
co czczą wiarę niesie marnym porzekadłem.

Po co trzymasz serce, co wyrwać się prosi.
modły już nie grzeją wyziębniętych ramion.
Ile jeszcze w sobie odcisków mam nosić
pomazańców bożych, co o wiarę skomlą.

I dlaczego każesz umierać codziennie,
obarczając duszę nieludzkim brzemieniem,
mogę pożyć krócej, choćby nawet w błędzie,
ale ciągle jesteś przeklęte sumienie.

-A.G./06.05.11/Paris

Czytany: 404 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ