Zima


Białe gwiazdki śniegu,
co spadają kocha wielu.
Rozdaje je piękna pani,
z soplami i kryształami.

Suknię oszronioną nosi,
a mróz wplata we włosy.
Lodem skuwa, jak stanie,
by oznaczyć panowanie.

Srebrny uśmiech jest jej;
stój - nie podchodź bliżej!
Tylko mróz się jej nie boi,
gdyż razem w parze stoi.

Przyjaźnią się oraz królują
i berła z lodu stale pilnują.
Wielu, dlatego zimę zna;
piękną damę, co bywa zła.

Aleksandra Baltissen



Czytany: 892 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: