Krokusy


Ostatni, miękki śnieg taje
i krokusom życie rozdaje...
Wychodzą one spod ziemi,
by świat się zielenią mienił.
Żółty i fiolet w kielichach króluje,
a wiosna w panowanie wstępuje,
dlatego się wielce uśmiechamy,
gdyż jej pierwsze oznaki mamy!
Słoneczko dłużej jest w gościnie
i wiosna na pewno nas nie ominie.
Hura! Poszła sobie zima zła...
Krokusowi miejsca ustępuje
oraz się bezgranicznie raduje,
że całą naturę ze snu obudzi
i da narodziny nadziei dla ludzi
Cieszę się, gdy szafran widzę,
bo daję mu siebie, szacunek
i go chronię, bo wyrasta na
pięknym Matki Natury łonie...

Aleksandra Baltissen

Czytany: 2246 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: