Kodeks wojownika
Broń to narzędzie dla Twojej ręki,
Ręka zaś ciała jest przedłużeniem,
Duszę to ciało chroni od udręki,
Umysł i duszę łączy pragnienie.
Cząstki te żyją ze sobą w harmonii,
To pierwsza reguła wojennej agonii.

Tych, których kochasz, nie wahaj się bronić,
Walcz za nich do końca, dopóki masz siły,
Gdy nad Twym grobem łzy będą ronić,
Piękne wspomnienia zaś wciąż będą żyły.
Ochrona czynów od zapomnienia
Drugą zasadą do wypełnienia.

Trwaj przy honorze i przy nim umieraj,
Zwalczaj nim każde serca zwątpienie,
Ostatnią szansę wrogom odbieraj,
Gdy chcą Cię skazać na potępienie.
Honor jest tylko nielicznych godnością,
Trzecim Twym prawem i koniecznością.

Nie spuszczaj głowy, nie zwalniaj gardy,
Swoim ideom do końca bądź wierny,
Nie daj się złamać słowom pogardy,
Ślepy los będzie Ci miłosierny.
Czwartej zasady jest to przesłanie,
O nigdy na duchu nieupadanie.

Nie zapominaj o lojalności,
Zdrajcom nie ufaj i kładź pokotem,
Pokładaj wiarę w sprawiedliwości,
Nie łudź się startej przyjaźni powrotem.
Kolejną regułę stanowi oddanie
Kompanom szczerym, i ich uznanie.

Bądź dobry dla ludzi,
Miej czyste intencje,
Za prace Twą w trudzie
Sławetne intencje.
Szósta zasady wymaga ofiarności,
Miłości w sercu i szlachetności.

W prawdzie pozostań, bo ona wyzwala,
Otwiera oczy, umysł rozjaśnia,
Ona zrozumieć życie pozwala,
Wszelkie pragnienia ludzkie wyjaśnia.
Twym obowiązkiem jest fałszu łamanie,
Patrzenie na jego dogorywanie.

Siedem to liczba doskonałości,
Dlatego tyle reguł podaje
Kodeks żołnierza lepszej przyszłości,
Którego koniec - początkiem się staje.

Czytany: 2773 razy

R E K L A M A

=>