Dla przyjaciółki
W przeszłość spogląda mój umysł,
W głąb lasu przepięknego,
Gdzie biała róża rozkwitła
W dotyku słońca złotego.

W tym lesie słowiki malutkie
I zwinne jak wiatru tchnienie,
Różyczce ślicznej oddają
Swój śpiew i cenne kamienie.

Różyczka za pieśni radosne
Uśmiechem wstydliwym dziękuje.
A w te szlachetne kamienie
Uważnym się wzrokiem wpatruje.

W ich wnętrzu ciepło dostrzegła,
Ciepło, które wcześniej szukała.
Teraz dzięki niemu
Czerwoną różyczką się stała.

Marzenia choć niejednokrotnie
Nieosiągalne się wydają,
Dzięki nadzieii i wierze
Wszystkie się spełniają...

Marzec 2009

Czytany: 1289 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ