Zagubiona twarz


Cinema city
mojego dzieciństwa zamknął czas.
Wszystko inne
pamięć zawodzi,
dzielnica mi obca,
po kinie tynk kruche szkło

Pełnia wolności zamknięta w spacerze
pomiędzy pracą i snem - cały mój majątek.

Nawet łza
nie spłynie
po policzku łudzona wspomnieniami.
Jedynie z rzadka
słowa ojca załzawią we śnie
zakłują przez sekundę sumienie.
Czas niestrudzony swoje nici wiedzie
poprzez przestrzenie przemijania bezpowrotów
/pamięć twoja w tym wszystkim gubi twarz
Kolego mojego dzieciństwa

Czytany: 895 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ