IZOLACJA

Ziemia samotna
w przestrzeni kosmosu, otwiera drogę mleczną,
daremnie spogląda w słońce
i księżyc odległe.
oddycha ziemią wiosenną,
spowita bielą śnieżną
marzenia snuje w mgławicach gwiezdnych

W tym wszystkim ja – nikły, którego byt
obłok zwiewny wiatr przeznaczenia snuje

Każdego wieczora z każdym zachodem
wiem że kres drogi co- raz – to bliższy.
Dotknie mnie pustka
czy życia początek.
Z dumnym czekam czołem
ale czy będę
kiedy przyjdzie zabełtać błękit…
nic wiecznego
gdzie w obłędzie, wściekłym pędzie
także groby umierają
wolniej, lecz jednak zasypiają,
kiedy odejdą którzy byli…

w tym wszystkim czas jedyny
niezmiennie w swoim pędzie
nieskończony

Ziemia samotna
daremnie spogląda w słońce. Mówią:
i ono zgaśnie

Nic nie trwa nieśmiertelnie,
w tym wszystkim czas jedyny

Czytany: 999 razy


=>