Przemijam
Mam 20 lat
za mną niedopałki dzieciństwa ... Czy wróce?
przemknął okres zmarnowanych szans
na kontakt na idylle na ubaw

Nie stało się wszystko co miało sie stać
zgniły już bajki, klocki, bujdy
pozostał krzyk duszy
pozostał strach

Zabił się uśmiech, pewność, zależność
a ludzka chmurność kłębi się i trwa
frunie jak mara wciąż dziecka wierność
i niknie z przestrzeni jak życie jak ja

Czytany: 1002 razy


=>

Najnowsze



















Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ