małe kawiarenki


małe kawiarenki

już bez błysku i klatki stop
niszowani w przeuroczym cieniu
jeżeli tu jest pięknie
to gdzie może być bardzo pięknie

stare rzeczy nie rozpadają się
jak dzieła sztuki młodych
czasów osobliwej najmłodsi
jeszcze łapczywi Młodej Polski
w lożach pokoleń sanacji
i cichy kąt oparcia
w cieniach aranżowany
szmerek odbijany z poduszek
przycisków klawikordu

na ściany nie lampy świecę
misterne abażury
na obrazów ramy foteli drzwi i
okiennic z czasów które były
i są bo my tu szefujemy

targujemy się
o to samo z takim samym zaperzeniem
dysputy pamiętają łakomstwo
dekadentyzm i poryw
w którym każdy jest wcieleniem
małych kawiarenek
jak u Michalika


Czytany: 935 razy

R E K L A M A

=>
Wierszy tego autora: