ludi - Samotny_dom .: Wierszoteka Ibki :.

Samotny dom
Tam na skraju leśnej szarości,
stoi zwykły dom z czerwonej cegły.
Nie ma w nim juz krzty radości,
choć we wnętrzu przytulny i ciepły,
opuszczony jednak trwa samotnie.
Nikt nie chce wypełnić wnętrza szczerze,
co dzień łza smutku błyszczy w oknie,
to poranna rosa - każdy twa w wierze.
Zapomniany, przez nikogo nie kochany
czeka wciąż, na przeznaczenia wypełnienie,
na pociąg do szczęścia swego opóźniony.
Jego mury jakby matki kochającej objęcie,
utulą do snu jak obłoczki na nocnym niebie,
i szepce do ucha jak ptaków nuta wiosenna:
nie bój się, jestem przy Tobie.

Nikt nie umie dostrzec jego piękna...

Czytany: 1028 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ