Nie wolno mi
Jak włóczęga pies,
który nie ma swego domu,
błądzę po omacku,
szukam po kryjomu
swego miejsca.
W głowie natłok myśli,
burza uczuć mnie zalewa,
toną w głębi poniewierki,
jestem między ziemią,a niebem,
nie poznaję samej siebie.
W którą stronę mam iść,
którą wybrać z dróg,
rozsądek wygrywa,
narazie,
lecz czy na zawsze,
kto to wie?
...........................
bo ja chcę mieć
swoje miejsce,
razem z Tobą,
tylko z Tobą,

ale mi nie wolno.

Czytany: 1124 razy


=>

Najnowsze


























Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ