nostalgia
chłodno i smutno
nawet niebo się żali
zasłonięte szarym płótnem chmur
wisi nade mną
jak wieko...

czy za mało wzruszeń
czy smutku za mało
że płaczesz za mnie
która w miłosnej zamieci
śmierć słońca przeżyła
o świtaniu...

w miejsce strug żalu
podaruj mi blade światło księżyca
i dorzuć parę gwiazd...
bym mogła przetrwać noc
głęboko wierząc w nadejście
jeszcze jednego świtu

by wydrzeć życiu jeszcze to
co dla mnie zdaje się
utracone...

Czytany: 2474 razy


=>

Najnowsze















Top czytanych


























Top Autorzy


























Top Użytkownicy


























Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. co to są pliki cookie? . WIEM, ZAMKNIJ